Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Visit Ovi bookshop - Free eBooks  
Ovi Bookshop - Free Ebook
worldwide creative inspiration
Ovi Language
Ovi on Facebook
WordsPlease - Inspiring the young to learn
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
International Red Cross and Red Crescent Movement
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
A Frosty Chill (Greek): Chapter 4 A Frosty Chill (Greek): Chapter 4
by Thanos K & Asa B
2007-12-14 09:06:10
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
“Για να δούμε, πόσο βαριέσαι τώρα;” ψιθύρισε ο Χάρι στον Χένρι καθώς γλιστρούσαν πάνω στο χιόνι ακολουθώντας τα πεντακάθαρα πια αχνάρια που είχαν αφήσει πίσω τους τα γκομπλινς στο μαλακό χιόνι. Ο Χένρι κοίταξε πίσω του τη διαδρομή που είχαν κάνει οι δυο τους ακολουθώντας τα αχνάρια, “Χάρι, τα φώτα από το εργαστήριο του Άι Βασίλη... δεν μπορώ να τα δω πια! Ελπίζω να θυμάσαι πως φτάσαμε εδώ και πως θα επιστρέψουμε. Το ξέρεις ότι δεν μου αρέσουν τα γκόμπλινς και δεν θα μου άρεσε καθόλου να βρεθώ μέσα σε αυτή την ερημιά, μέσα στο κρύο μακριά από το σπίτι με όλα αυτά τα γκομπλινς να κρύβονται πίσω από κάθε δέντρο. Και μια και το συζητάμε, πως τους φαίνονται οι χιονάνθρωποι; τους φοβούνται;” Ο Χάρι δεν άντεξε άλλο και αφού έσκασε ένα μεγάλο χαμόγελο σταμάτησε και περίμενε τον Χένρι να πλησιάσει πιο κοντά, “Σταμάτα να ανησυχείς Χένρι, δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα να μας επιτεθούν τα γκόμπλινς και όσο για τον δρόμο πίσω, μα φυσικά τον θυμάμαι ...κοιτά να δεις τώρα ...είναι αυτός ...ή εκείνος, μήπως είναι αυτός; Χα, χα Χένρι, πλάκα κάνω, έχω αφήσει σημάδια πίσω μας και θα βρούμε το δρόμο μας εύκολα, μην ανησυχείς!

snow04_400Στο Χένρι φυσικά δεν άρεσαν με τίποτα αυτά τα αστεία του Χάρι ειδικά όταν γίνονται μέσα στο χιονισμένο δάσος σε απόλυτο σκοτάδι “μακάρι να ήμασταν πίσω στο εργαστήρι του Άι Βασίλη, είμαι σίγουρος τώρα που εμείς είμαστε έτοιμοι να χαθούμε στο χιόνι ή σε μια ηρωική μάχη με τα γκομπλινς αυτοί κάθονται στο μεγάλο τραπέζι και πίνουν ζεστή σοκολάτα τρώγοντας μπισκότα.” και άφησε ένα μακρύ αναστεναγμό. Ο Χάρι κούνησε το κεφάλι του και είπε, “Βρε Χένρι δεν έχεις ιδέα μερικές φορές γιατί μιλάς. Εδώ και δυο μήνες τα ξωτικά και οι νάνοι δεν έχουν χρόνο να πάρουν ανάσα όχι να πιουν σοκολάτα και να φάνε μπισκότα. Έχεις τη παραμικρή ιδέα πόσα παιχνίδια πρέπει να ετοιμάσουν; πόσα παιχνίδια πρέπει να τυλιχτουν και να μπει χρωματιστή κορδέλα; και θα έπρεπε να θυμάσαι ότι κανένα από αυτά δεν θα ξεκουραστεί μέχρι να σιγουρευτούν ότι ο Άι Βασίλης παρέδωσε και το τελευταίο πακέτο

Ο κακομοίρης ο Χένρι έσκυψε το κεφάλι από ντροπή, δεν ήταν ανάγκη να του το πει ο Χάρι, το ήξερε καλά και μόνος του ότι τα ξωτικά και οι νάνοι ήταν απασχολημένοι όλη την ώρα και μάλιστα τώρα με την αγωνία των γκομπλινς θα ήταν και πιο ταραγμένα με καμιά διάθεση για σοκολάτα και μπισκότα. Αν μπορούσε θα έδινε μια κλωτσιά στον εαυτό του, δεν καταλάβαινε τι τον είχε πιάσει και τα έλεγε όλα αυτά. Την ίδια στιγμή ξανάνιωσε και καλύτερα γιατί αυτός έκανε κάτι χρήσιμο ψάχνοντας την απειλή από τα στέκεται εκεί στην πύλη περιμένοντας με αγωνία να μάθει τι συμβαίνει. Αυτά ήταν τα πρώτα του χριστουγεννα στο εργαστήρι του Άι Βασίλη σαν φύλακας της πύλης και ήθελε με κάθε τρόπο να αποδείξει ότι ήταν ικανός για τη δύσκολη αποστολή που του είχαν αναθέσει, ήθελε να το αποδείξει και στον Άι Βασίλη και στον Χάρι που με όλη του την ιστορία τον έκανε να νιώθει πάντα μικρός.

Ο Χένρι περπατούσε πίσω από τον Χάρι γιατί το δάσος όλο και πύκνωνε με κλαδιά να πετάγονται από παντού κάνοντας το περπάτημα όλο και πιο δύσκολο για τους δύο χιονάνθρωπους. Περπατώντας στη σκιά του Χάρι έκανε τον Χένρι να νιώθει σαν μικρό παιδί που περπατάει στη σκιά του πατέρα του, αλλά θα μπορούσες να πεις ότι και ο Χένρι έτσι έβλεπε τον Χάρι, σαν το πατέρα που ποτέ δεν είχε – αν και όλοι ξέρουμε πολύ καλά ότι οι χιονάνθρωποι δεν έχουν πατέρα αλλά τους φτιάχνουν μικρά παιδιά. Οι δύο χιονάνθρωποι περπατούσαν όλο και πιο βαθιά στο πυκνό δάσος και ήταν σαν η σιωπή να τους τύλιγε από παντού και να τους πλάκωνε το σκοτάδι!

“Εδώ θα σταματήσουμε για λίγο και θα περιμένουμε να δούμε αν κινείτε κάτι,” ψιθύρισε ο Χάρι. Και οι δυο τους καθίσαν ταυτόχρονα στο χιόνι μένοντας ακίνητοι και προσπαθώντας να διακρίνουν την παραμικρή κίνηση ή σκιά μέσα στο πυκνό δάσος. “Αναρωτιέμαι αν αυτή η περιπέτεια μας με τα γκόμπλιν θα γίνει το ίδιο διάσημη ιστορία με αυτή των περασμένων Χριστουγέννων όταν αυτός ο Μάτι ο Μους έσωσε τα Χριστούγεννα!” ψιθύρισε ο Χένρι. “Ήταν ο Μίκα Μούς και ο Μάτι η καρακάξα!” τον διόρθωσε αμέσως ο Χάρι. “Και να ελπίζεις ότι αυτό δεν θα εξελιχτεί σε περιπέτεια γιατί τότε ο κύριος Σέεμι θα μας τρελάνει με τα νεύρα του!” Αυτό το τελευταίο μπέρδεψε τον Χένρι, “Ο κύριος Σέεμι δεν χωνεύει τον κύριο Μους και τη καρακάξα;” Ο Χάρι προσπάθησε με κόπο να μην γελάσει, “ο κύριος Σέεμι δεν έχει κανένα πρόβλημα με τον Μίκα και τον Μάτι απλά μετά τα Χριστούγεννα και αφού οι πάντες μάθανε τι συνέβη και για μήνες δεκάδες μους και καρακάξες που ήθελαν να επισκεφτούν το μέρος που ένας δικός τους έκανε και τόσο ηρωικό. Φαντάσου λοιπόν πόσα καινούργια προβλήματα είχε να αντιμετωπίσει ο κύριος Σέεμι!”

Τίποτα δεν κουνιόταν στο δάσος. Ο αέρας είχε σταματήσει και το χιόνι σταματούσε στα κλωνάρια των δέντρων. Όλα ξαφνικά φαινόντουσαν ακίνητα. Ο Χάρι αποφάσισε να ακολουθήσει για λίγο τα αχνάρια αλλά έκανε νόημα στο Χένρι να μείνει εκεί που είναι και να περιμένει. Η αλήθεια είναι ότι τα αχνάρια είχαν αρχίσει να γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα και αυτό έκανε το Χάρι πολλές φορές να σκύψει κοντά στο έδαφος για να σιγούρευτει ότι ακολουθούσε τα σωστά αχνάρια. Ήταν έτοιμος να σταματήσει και να επιστρέψει στη θέση που ήταν ο Χένρι όταν ξαφνικά είδε ...ένα καινούργιο είδος αχνάρια που παρά λίγο να τον κάνει να πνιγεί στα γέλια. Την ίδια ώρα ο Χένρι ακούγοντας τον ήχο και μην καταλαβαίνοντας τι πραγματικά συμβαίνει άρχισε να τρέχει προς τον φίλο του έντρομος.

“Τι έγινε; Τι συμβαίνει Χάρι; Τι κοιτάς;” Ο Χένρι βρήκε τον Χάρι σκυμμένο ακόμα να γελάει. “Λοιπόν καλέ μου Χένρι,” άρχισε ο Χάρι, “ο κύριος Σέεμι θα χαρεί όταν μάθει ότι δεν υπάρχει κανένας στρατός από γκομπλινς έτοιμα να μας επιτεθούν αλλά μάλλον θα ευχηθεί να υπήρχε όταν ακούσει τι βρήκα!” Ο Χένρι κοίταξε εκεί που του έδειχνε ο Χάρι, το πρώτο πεντακάθαρο αχνάρι και γέλασε, ήταν ένα αχνάρι από ...μους


Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next-->
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi