Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Poverty - Homeless  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Ovi Greece
Ovi Language
George Kalatzis - A Family Story 1924-1967
The Breast Cancer Site
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
Stop human trafficking
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Για τα πρώτα μου Χριστούγεννα χωρίς εσένα Για τα πρώτα μου Χριστούγεννα χωρίς εσένα
by Ovi Greece
2017-01-04 02:03:12
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
DeliciousRedditFacebookDigg! StumbleUpon

Θα ήθελα μερικές φορές να ήμουν πάλι παιδί. Να γυρίσω πίσω σ’ εκείνη την εποχή που τα πράγματα ήταν πιο απλά. Ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζαν. Θέλω να μιλήσω για τις σχέσεις με τους ανθρώπους που δεν είναι πια οι ίδιες, για το πως μετά από τριάντα χρόνια κοινής πορείας ξαφνικά ένας άνθρωπος γίνεται ξένος.

gr00000015_400Μεγαλώνουμε με το κόστος να βλέπουμε τις αντοχές μας να μικραίνουν. Κάπως έτσι όλα όσα κάποτε μας φαίνονταν ασήμαντα γίνονται ανυπόφορα και χάνουμε ανθρώπους. Διώχνουμε ανθρώπους που κάποτε τους θεωρούσαμε πολύτιμους. Πολύτιμες ξαφνικά είναι οι ανάγκες μας. Όσο και να θέλω δεν μπορώ να δω το λάθος σ’ αυτό. Δεν είναι λάθος οι προτεραιότητες που βάζει ο καθένας ανάλογα με τις αντοχές του. Είναι μόνο που είναι Χριστούγεννα και έχω επιπλέον χρόνο να σκεφτώ όλα όσα τον υπόλοιπο χρόνο κάνω μηχανικά.

Αλλά μου λείπει κι εκείνη. Η παιδική μου φίλη που τη θεωρούσα αδερφή τα 30 από τα 35 μου χρόνια. Το παράδοξο είναι πως δεν έχω μετανιώσει. Και υποθέτω πως μου λείπει η παιδική φίλη που δέν υπάρχει πια. Και για να είμαστε ειλικρινείς ούτε η Τατιάνα που ήξερα υπάρχει πια. Αλλά πάλι δεν ξέρω. Τόσο πολύ αλλάξαμε στ’ αλήθεια ωστε να διαγράφουμε οριστικά σχεδόν όλη μας τη ζωή; Γιατί δυσκολευτήκαμε τόσο να προσαρμοστούμε στις αλλαγές που έφερε ο χρόνος; Πόσο ρεαλιστικό είναι να περιμένεις να περνάει ο χρόνος χωρίς ν’ αφήνει σημάδια; Τι θα γίνει όταν θα έχουμε πια γεράσει και θα είμαστε δέσμιοι των αναμνήσεων; Θα μοιάζουν τότε οι ίδιες αποφάσεις που τώρα φαίνονται γεναίες, σωστές;

Ο Μπρέχτ γράφει:
«Το κομμένο σχοινί μπορείς να το ξαναδέσεις.
θα κρατήσει πάλι, ωστόσο θα’ ναι κομμένο.
Ισως πάλι ν’ ανταμώσουμε, μα εκεί που μ’ άφησες δεν πρόκειται
ποτέ να με ξαναβρείς.»

Κι όμως κατα βάθος ξέρω πως λέει ψέμματα. Είμαι ακριβώς εκεί που μ’ άφησες. Λίγο πιο μεγάλη, λίγο πιο σοφή, ίσως λίγο πιο λυπημένη αλλά στην καρδιά μου εχεις κατοχυρωμένο τον χώρο σου. Το μυαλό μου σίγουρα διαφωνεί. Και δυστυχώς είμαι πια σε μια ηλικία που ακούω περισσότερο τη φωνή της λογικής. Είμαι ασφαλής έτσι και πληγώνομαι λιγότερο. Επίσης το μυαλό δεν πιστεύει στο για πάντα. Κι έτσι οι αποφάσεις που πήρα φαίνονται ακόμη πιο λογικές.

Αυτά τα Χριστούγεννα, τα πρώτα που θυμάμαι χωρίς εσένα, εύχομαι να γίνω λιγότερο λογική. Κι αν δεν τα καταφέρω μακάρι να τα καταφέρεις εσύ. Εύχομαι να θυμηθώ πως είναι ν’ αγαπάς χωρίς όρους, όχι όμως χωρίς όρια. Και μακάρι να ξαναγίνουμε δυο.

Εγώ κι εσύ. Μαζί όπως πάντα.

 

Από την Τατιάνα Κοτσώνη


    
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi